مقدمه نگارنده ارتحال ملكوتى ، عالم وارسته و عارف پيوسته « حضرت آيت الله العظمى حاج شيخ محمد فاضل لنكرانى ( رحمه الله ) » كه چند صباحى ، شيرينى اشراب علمى و اشراق معنوى آن مرجع عاليقدر - حشره اللّه مع الأئمهءالطاهرين ( ع ) - را درك نموده بودم ، چنان سنگين بود كه جبران آن محال مىنمود ، تا اينكه ماه مبارك رمضان سال هزار و چهار صد و سى ه - ق مصادف با تابستان يكهزار سيصد و هشتاد و هشت ه - ش از طريق صديق ارجمند جناب حجت الاسلام آقاى حاج شيخ على خادم زاده - دام عزه - اطلاع يافتم كه خلف مرحوم استاد ( رحمه الله ) حضرت آيت الله جناب آقاى حاج شيخ محمد جواد فاضل لنكرانى - ادام الله ظله الشريف - قصد بررسى فرع فقهى « ارث زوجه از زمين » را دارند ؛ بنابراين عزم را جزم كرده و اين فرصت را مغتنم شمرده و توفيق شركت در محضر علمى ايشان ، نصيبم شد . آنچه در ضمن حضور ، به تكرار آن لذت وصف ناشدنى در ذائقه‌ام انجاميد و در خلال درس بر يقين سابقم افزود اين بود كه مرحوم آيت الله العظمى فاضل لنكرانى ( رحمه الله ) همان‌طور كه خود از خاندان علم و فضيلت و از بهترين شاگردان مكتب